Soms zijn er zo van die dagen dat alles misloopt. Het begint al bij het humide plasje kwijl dat ’s ochtends uit de mond is gekropen en zich naast je op het hoofdkussen heeft genesteld. Vervolgens volgt het hele opstaangebeuren, dat onweerlegbaar gepaard gaat met rituele gebaren waarvan zelfs Ghandi spontaan trauma’s zou oplopen…
Maar niet geklaagd! Binnen enkele seconden kunnen we onszelf immers op overheerlijke ontbijtgranen trakteren! Jeweetwel, die volkoren kussentjes, gevuld met overheerlijke cacao, die op de bovenste plank in de kast sta..”JA, WIE HEEFT IN GODSNAAM MIJN OVERHEERLIJKE, VOLKOREN, CACAOGEVULDE ONTBIJTGRANEN OPGEGETEN?!” Kortom: Onze rotdag sleept voort..
De gehele inhoud van onze kleerkast zit nog in de wasmachine en het enige wat moeders’ wasmand heeft overleefd, is een roosgestreept marcelleke en een hawaïaans zwemshort met palmboommotief. Spijtig dat het buiten -4° is…
Het kan echter erger! Om even af te koelen van de ondergane emoties ga je immers naar het park, wat leidt tot het volgende:
